Dermatologia
Dermatoskopia to metoda diagnostyczna służąca do oceny zmian skórnych. Stanowi ważny element profilaktyki nowotworów skóry. Badanie pozwala ocenić cechy morfologiczne znamion niewidoczne gołym okiem oraz stwierdzić, czy dana zmiana jest groźna. Badanie dermatoskopowe powinno wykonać się profilaktycznie raz w roku u każdego.
- - Bolące, swędzące, krwawiące zmiany skórne
- - Znamiona, które w ostatnim czasie zmieniły swój kształt, barwę lub wzbudziły niepokój
- - Czerniak w rodzinie
- - Jasna karnacja
- - Piegi
- - Tendencja do poparzeń słonecznych
Lekarz przykłada do skóry głowicę dermatoskopu, wyposażoną w kamerę. Następnie, w dużym powiększeniu, ogląda i analizuje zmiany skórne. Zdjęcia zostają zapisane i zarchiwizowane w celu monitorowania lub wykrycia nowopowstałych zmian w przyszłości. Badanie jest bezbolesne i nie wymaga specjalnego przygotowania.
W zależności od ilości zmian skórnych od 15 do 60 min.
Wideodermatoskopia to nowoczesne, nieinwazyjne badanie diagnostyczne znamion oraz innych zmian skórnych z wykorzystaniem cyfrowego dermatoskopu o wysokiej rozdzielczości. Umożliwia wielokrotne powiększenie obrazu skóry, dokładną ocenę struktury zmian oraz ich archiwizację i porównywanie podczas kolejnych wizyt. Badanie pozwala na wczesne wykrywanie zmian nowotworowych skóry, w tym czerniaka, a także monitorowanie już istniejących znamion.
Kontrola znamion barwnikowych, pojawienie się nowych zmian skórnych, zmiana wyglądu istniejącego znamienia (kształtu, koloru, wielkości), znamiona narażone na częste urazy, liczne znamiona na skórze, jasna karnacja oraz liczne oparzenia słoneczne w wywiadzie, występowanie czerniaka lub innych nowotworów skóry w rodzinie, profilaktyczna kontrola skóry raz w roku.
Badanie jest nieinwazyjne i bezpieczne, dlatego nie ma bezwzględnych przeciwwskazań do jego wykonania. W przypadku rozległych infekcji lub uszkodzeń skóry w miejscu badania lekarz może zalecić odroczenie diagnostyki do czasu wygojenia zmian.
Badanie rozpoczyna się od wywiadu medycznego oraz oceny zmian skórnych. Następnie lekarz przykłada głowicę wideodermatoskopu do skóry i analizuje obraz znamion w dużym powiększeniu na monitorze komputera. Zdjęcia zmian mogą zostać zapisane w dokumentacji medycznej, co umożliwia ich porównanie podczas kolejnych wizyt i ocenę ewentualnych zmian w czasie.
Około 15–30 minut. Zaleca się wykonywanie profilaktycznej wideodermatoskopii raz w roku. Przed badaniem warto zrezygnować z nakładania makijażu, kremów i samoopalaczy na oceniane okolice skóry.
Leczenie blizn przerostowych i keloidów ma na celu zmniejszenie grubości, twardości i zaczerwienienia blizny oraz poprawę jej wyglądu i komfortu pacjenta. W zależności od rodzaju i stopnia zaawansowania zmiany stosuje się terapię z wykorzystaniem iniekcji leków (najczęściej glikokortykosteroidów), laseroterapii, krioterapii, opatrunków silikonowych lub terapii łączonych. Plan leczenia dobierany jest indywidualnie podczas konsultacji.
Blizny przerostowe po urazach, zabiegach chirurgicznych i oparzeniach, keloidy (bliznowce), bolesne, swędzące lub napięte blizny, ograniczenie ruchomości spowodowane blizną, względy estetyczne.
Ciąża i okres karmienia piersią (w zależności od metody), aktywne infekcje lub stany zapalne skóry w miejscu zabiegu, uczulenie na stosowane preparaty, zaburzenia krzepnięcia krwi, nieuregulowane choroby przewlekłe, choroba nowotworowa.
Leczenie rozpoczyna się od konsultacji oraz oceny rodzaju blizny. W przypadku iniekcji preparat podawany jest bezpośrednio do blizny, co prowadzi do stopniowego jej spłaszczenia i zmiękczenia. Efekty pojawiają się stopniowo i zwykle wymagają serii zabiegów.
Około 20–40 minut. Najczęściej zaleca się 3–6 zabiegów wykonywanych w odstępach 4–6 tygodni.
Leczenie blizn potrądzikowych to kompleksowa terapia mająca na celu poprawę struktury skóry, spłycenie blizn oraz wyrównanie jej powierzchni. W zależności od rodzaju i głębokości blizn lekarz dobiera indywidualny plan leczenia, który może obejmować podcinanie blizn (subcision), laseroterapię, mikronakłuwanie, peelingi medyczne, biostymulację lub terapie łączone. Połączenie odpowiednich metod pozwala uzyskać najlepsze efekty estetyczne.
Zanikowe blizny potrądzikowe, nierówna struktura skóry, rozszerzone pory po przebytym trądziku, przebarwienia pozapalne, utrata jędrności skóry po trądziku.
Aktywny trądzik wymagający leczenia, ciąża i okres karmienia piersią, aktywne infekcje lub stany zapalne skóry, aktywna opryszczka, zaburzenia krzepnięcia krwi, skłonność do powstawania blizn przerostowych, choroba nowotworowa, świeża opalanizna (w przypadku laseroterapii).
Po konsultacji i ocenie nasilenia blizn lekarz dobiera metodę terapii. Terapia może obejmować jedną metodę lub ich połączenie. Po zabiegu mogą wystąpić przejściowe zaczerwienienie, obrzęk lub złuszczanie skóry — czas rekonwalescencji zależy od zastosowanej techniki.
Około 30–60 minut. Najczęściej zaleca się 3–6 zabiegów wykonywanych w odstępach 4–8 tygodni.